Çin İhracatında Yön Değişimi

Japonya Finans Kuruluşu Nomura, Çin'in ihracatıyla ilgili analiz yayınladı. 

Çin’in yıllık ihracatının yaklaşık 560 milyar dolarlık kısmı yeni pazarlar aramak zorunda kalabileceği, bu durumun, küresel ekonomi için ciddi dalgalanmalara yol açabileceği vurgusu yapıldı.  Özellikle gelişmekte olan ülkeler ve Asya ekonomileri, Çin'den gelen düşük maliyetli ürünlerin artışıyla büyük baskı altına girdiği saptaması yapıldı.

Nomura ekonomistleri, Çin’in ihracat payının 45 ülkedeki yerel sanayi üretimiyle nasıl ilişkili olduğunu detaylı ürün düzeyinde inceledi. Bulgulara göre, Çin’den ithalat oranı keskin şekilde artan ülkelerde, imalat sektöründeki büyüme ciddi şekilde yavaşladı ve enflasyon baskıları önemli ölçüde zayıfladı.

Analizde, Çin, küresel imalat savaşında yeni pazarlar peşinde olduğu yorumu yapıldı.

Nomura analiz raporunda şu yorumlarda bulundu;

1990’lardan bu yana düşük işgücü maliyeti, teknoloji transferi ve yoğun doğrudan yabancı yatırım (FDI) sayesinde Çin, “dünyanın fabrikası” haline geldi. 2000’li yıllarda ABD tüketicisini ucuz ve kaliteli ürünlerle beslemeye başlayan Çin, 2017’de ABD’nin petrol dışı ithalatında %25’e kadar paya ulaştı. Ancak Trump döneminde başlatılan ve Biden ile devam eden ticaret savaşı, bu oranı 2024 itibarıyla %16’ya kadar düşürdü.

Buna rağmen Çin’in küresel mal ihracatındaki payı %15 civarında sabit kaldı. Bu durum, Çin’in ABD’deki kayıplarını başka pazarlarla telafi ettiğini gösteriyor.

2017-2024 döneminde, Çin’in ABD’ye ihracatı %21 artarak 524 milyar dolara çıkarken, diğer ülkelere ihracatı %67 artışla 1.2 trilyon dolara yükseldi. Bu büyümenin yaklaşık 100 milyar dolarlık kısmı, Çin ürünlerinin Meksika ve ASEAN ülkeleri üzerinden ABD’ye dolaylı ihracatla gerçekleşti. Bu yöntem, ABD tarifelerinin etrafından dolaşmak için kullanılıyor.

Nomura’ya göre, doğrudan ve dolaylı ABD ihracatlarının yarısı, ayrıca AB, Birleşik Krallık, Kanada ve Japonya’ya yapılan ihracatın dörtte biri risk altında. Bu da Çin’in 560 milyar dolarlık ihracatının yön değiştirmesi gerekebileceği anlamına geliyor.

Uygun fiyatlı Çin ürünlerinin gelişmekte olan ülke pazarlarına ani girişi yerel üreticiler üzerinde yıkıcı etkiler yaratabilir. İlk etapta, bu firmalar pazar payını korumak için fiyat düşürebilir, ancak bu durum kâr marjlarının erimesine, işten çıkarmalara ve yatırım kesintilerine yol açar. Uzun vadede pek çok firma faaliyetlerini durdurmak zorunda kalabilir.

Ticaret açığının artması,

Enflasyonun düşmesi veya deflasyon riski,

Kamu maliyesinde açıkların büyümesi gibi sonuçlara yol açabilir.

Çin’e karşı daha yüksek gümrük vergileri getirmek teorik olarak çözüm gibi görünse de, bu her ülke için uygulanabilir bir seçenek değil. Zira Çin, birçok ülkenin en büyük ticaret ortağı ve kritik altyapı yatırımları için önemli bir FDI kaynağı.

Vietnam, Bangladeş, Kamboçya gibi ülkeler Çin’in ABD’ye dolaylı ihracatında üretim üssü rolü üstlenerek bazı faydalar sağladı. Ancak ABD yönetimi bu dolaylı ihracat rotalarını kapatmak için harekete geçti. Bazı ülkelere karşı %49’a varan karşılıklı gümrük tarifeleri uygulanması gündemde.

Bu gelişme, bu ülkeleri doğrudan Çin ile rekabet etmek zorunda bırakabileceği ve ekonomik kırılganlıklarını artırabileceği tahmininde bulundu.