Savaşta Yeni Strateji

Bölgedeki çatışmaların şiddetlenmesi ve direniş güçleri üzerindeki baskının artmasıyla birlikte, direniş kavramının benzeri görülmemiş bir dönüşüm geçirdiği belirtildi. Dağınık saha koordinasyonundan, stratejik cephe birliğine (vahdet-i cephe) doğru bir geçiş yaşandığı ifade edildi. Bu birliğin hedeflerinin, Filistin'in kurtuluşu ve İsrail işgalinin bozguna uğratılması pusulasıyla ilişkilendirildiği kaydedildi.

Bu dönüşümün, direniş liderlerinin yeni vizyonunu yansıttığı belirtildi. İran, Lübnan, Irak ve Yemen güçlerinin savaş operasyonlarının artık bilgi ve plan alışverişinde bulunan, zamanlamaları ve mesajları koordine eden birleşik bir ağın parçası haline geldiği ifade edildi. Bu sayede direniş ekseninin saha gücünün güçlendiği ve Siyonist-Amerikan karşıtı operasyonların etkisinin iki katına çıktığı vurgulandı.

"Tek Cephe" kavramının, direniş ekseni söyleminde son yıllarda, ABD nüfuzuna ve Siyonist işgale karşı koymak amacıyla İran'a bağlı direniş güçleri arasındaki koordinasyonu tanımlamak için kullanıldığı hatırlatıldı. Mevcut savaş ve ABD ile Siyonist rejime karşı mücadelenin şiddetlenmesi çerçevesinde bu kavramın, coğrafi sahaların birbirine karışmasından daha geniş ve tutarlı bir çabaya, "vahdet-i cephe"ye doğru evrildiği belirtildi. Bu stratejinin, zamanlama, ortak mesajlar ve birleşik stratejik hedefler düzeyinde direniş güçleri arasında operasyonel koordinasyon anlamına geldiği ifade edildi.

Bu adımın, yıllar önce başlayan çatışmalardan elde edilen geniş deneyimlerin bir sonucu olarak görüldüğü belirtildi. Siyonist işgale ve ABD'nin bölgedeki varlığına karşı direniş şiddetlendikçe, direniş ekseninin "vahdet-i cephe" kavramına doğru ilerlediği ifade edildi. Bu anlayışta, her sahada yapılan askeri operasyonların ayrı olmadığı; stratejik hedeflere ulaşmak için koordine edildiği vurgulandı.

Direniş Cephesi :

 

Filistin direnişi: İşgalle yüzleşmenin kalbinde yer aldığı belirtildi. Kassam Tugayları, Kudüs Seriyyeleri ve Gazze'deki direniş gruplarının, büyük ve koordineli operasyonlar gerçekleştirme kabiliyetlerini kanıtladığı ifade edildi.

Hizbullah: Lübnan ve Filistin sınırlarında, direniş ekseninin en önemli unsuru olarak durduğu ve Siyonist işgale karşı uzun savaş deneyimini kaydettiği belirtildi. Hizbullah'ın, 2000 yılında işgal altındaki Lübnan topraklarının kurtarılmasında ana itici güç olduğu ve 33 günlük savaşın ardından rolüne devam ederek 20 yılı aşkın süredir başarılı bir sürekli caydırıcılık modeli oluşturduğu ifade edildi.

İran ve Kudüs Gücü: İran'ın, Devrim Muhafızları Kudüs Gücü aracılığıyla direniş gruplarının çabalarını organize etmede merkezi bir rol oynadığı belirtildi. Bu yapının, farklı sahalar arasında bilgi alışverişi ve operasyon planlamasına katkıda bulunduğu ve stratejik hedeflerin birliğini garanti ettiği vurgulandı.

Ensarullah (Yemen): Yemen'deki Ensarullah hareketinin, 7 Ekim operasyonlarından sonra çatışma alanını Kızıldeniz ve uluslararası deniz geçiş noktalarına genişlettiği ve savaşa yeni bir stratejik boyut kazandırdığı belirtildi. Ensarullah'ın hareketlerinin, direniş ekseni güçleriyle daha geniş bir koordinasyon çerçevesinde yürütüldüğü ve birden fazla cephede düşmanlar üzerinde birleşik baskıyı güçlendirdiği ifade edildi. Ensarullah'ın, İran'ı desteklemek için savaşa girdiği ve bu eylemin cephelerin bağlantısını ve rollerinin gelişimini gösterdiği kaydedildi.

Irak'ta İslami Direniş: Irak'taki İslami Direniş'in, ABD ve Siyonist rejimle uzun süreli savaş çerçevesinde ABD'nin Irak ve bölgedeki askeri varlığına baskı yapmada önemli bir rol oynadığı belirtildi. Son haftalarda Irak içindeki ve dışındaki Amerikan üslerine onlarca eşzamanlı füze ve insansız hava aracı saldırısı düzenlendiği ifade edildi.

Lübnan İslami Direnişi'nin, İran'ın işgal altındaki topraklara düzenlediği füze ve insansız hava aracı saldırılarıyla eş zamanlı olarak Hayfa şehri ve çevresine bir dizi uzun menzilli füze saldırısı düzenlediği belirtildi. İran'ın, Hizbullah ile eş zamanlı olarak Hayfa rafinerisine füze saldırısı düzenlemesinin, iki taraf arasındaki ortak planlamayı gösterdiği ifade edildi. Bu saldırıların, doğrudan çatışma hatlarından uzaktaki stratejik hedeflere (kritik tesisler ve askeri mevziler) odaklandığı ve direniş ekseninin caydırıcılık kalitesi ile derin hedeflere ulaşma kabiliyetindeki gelişmeyi gösterdiği kaydedildi.

Direniş ekseninin, birden fazla çatışma alanından cephe birliğine geçişle birlikte, bu güçleri bir araya getiren büyük stratejik hedeflerin ortaya çıktığı belirtildi. Bu hedeflerin en önemlileri arasında Filistin'in kurtarılması ve Siyonist işgalin bozguna uğratılması (Lübnan, Yemen, Irak ve İran'daki tüm operasyonlarla bağlantılı olduğu ifade edildi), eşzamanlı saldırılarla ABD'nin bölgedeki askeri varlığına baskı yapılması ve sürekli yıpratma yaratılması ile cepheler arası koordinasyon ve ortak örtüşme yoluyla yeni caydırıcılık denklemleri dayatılması yer aldığı kaydedildi.

Sonuç olarak, bölgenin ABD ve Siyonist rejimle mücadelede niteliksel bir dönüşüme tanıklık ettiği belirtildi. Direniş güçlerinin bu aşamada artık birbirinden bağımsız hareket etmediği, cephelerin birbirine bağlandığı ve "Siyonist işgalin bozguna uğratılması" ile "ABD'nin bölgedeki askeri varlığının sona erdirilmesi" şeklinde tek bir öncelikli hedefin ortaya çıktığı ortak planlamaların yapıldığı vurgulandı.