Kuzeyin Oğlu Efsaneler Arasına Karıştı

Ömür, hiç beklemediğimiz anlarda bizi en sevdiklerimizden koparır. Ama bazı insanlar vardır ki, göçüp gitseler de aslında hep aramızda kalırlar. Volkan Konak da işte tam olarak böyle biriydi. Bir sanatçıdan, bir şairden, bir ozandan çok daha fazlasıydı. O, dik duruşuyla, vatan ve Atatürk sevgisiyle, halkın içinden gelen samimi tavrıyla hepimizin gönlünde taht kurmuş bir memleket sevdalısıydı.

Volkan Konak’ı sadece bir sanatçı olarak tanımlamak eksik olur. O, doğup büyüdüğü Karadeniz’in hırçın dalgalarına, yemyeşil yaylalarına, sıcacık insanlarına aşkla bağlıydı. Türkülerine, şiirlerine yansıyan bu sevda, onu milyonların gönlünde özel bir yere taşıdı. Karadeniz’in sesi, dağların yankısı, horonun coşkusu Volkan Konak’la hayat buldu.

Şair ruhlu, cesur yürekli bir adamdı. Duygusal ama bir o kadar da dimdik duruşlu… Özgünlüğünden, düşüncelerinden asla taviz vermeyen, her zaman halkın yanında yer alan bir duruş sergiledi. Onun şarkıları, türkülerden öte birer haykırıştı. Bazen memleket özlemi, bazen haksızlığa karşı bir başkaldırı, bazen de aşkın en yalın haliydi.

Mütevazı bir aile babasıydı aynı zamanda. Şöhretin parıltısına kapılmadan, sahici ve doğal kalmayı başaran ender sanatçılardan biriydi. Kalabalıkların arasında kaybolmadı, halkın içinden biri olarak yaşadı. Samimiyetiyle, dostça tavırlarıyla her zaman bizden biri oldu.

Atatürk sevdası, onu başka bir noktaya taşıyan en önemli değerlerden biriydi. O, Mustafa Kemal Atatürk’ün fikirlerini her fırsatta dile getiren, Cumhuriyet’e olan bağlılığını her zaman en ön planda tutan bir sanatçıydı. Memleketine, ülkesine, insanına duyduğu büyük aşk, onun şarkılarında yankılanıyordu.

Bugün Volkan Konak’ın ardından içimizde derin bir boşluk var. Ama biliyoruz ki o, türküleriyle, sözleriyle, fikirleriyle yaşamaya devam edecek. Yıllar sonra bile sesi açıldığında yine hepimizi bir araya getirecek, yine Karadeniz’in rüzgârı gibi ruhumuza dokunacak.

Kuzeyin Oğlu… Sen artık bir efsanesin. Rahat uyu, sesin hiç susmayacak!