Merhaba sevgili okurlarım, Bugün sizlere hepimizin ihtiyacı olan beklediğimiz gelmesini istediğimiz güzel günlere kendimiz gidelim mi ne dersiniz.? Şimdi düşünmeden harcadığımız zamana doğru gidiyoruz… Yoksa o bize hiç bir zaman gelemeyecek...
ZAMAN hayatımızın en kıymetlisi... Çünkü elimizde sadece bir vicdan yastığı var oda bizim olan… Beklerken güzel olan şeyleri… Geç kalıyoruz hep yarınlara... Su misali akıp giden ve asla bir daha geri gelmeyecek olan tek şey ZAMAN. O halde çok geç kalmadan, ertelemeden yetişelim o, su gibi harcadığımız zamana... Hiç düşündünüz mü? Boşa harcadığımız zaman içersinde kendimiz için neler kaybettik? Umut köprüsünü inşa etmeyi dahi unuttuk... Ne için, kim için ya da neler için? Hayatımızın dönüm noktası olacak önceliklerimizden feragat ettik. Kıymetli okurlarım, önce kendiniz güçlü olacaksınız. Kendisine yetemeyen insan, başkalarına ancak köle olur... Kendine yetmek deyince, yıkıp talan edip enkaz altında bırakmak değil. Kendimize yeterken dik durup kendimize yaslanacağız... Bu hayat bizim ve bu hikâyeyi biz yazıyoruz. Başrolünde de bizler varız, sizler varsınız, kısaca hepimiz varız. Hiç kimse senin hikayende başrol oyuncusu olmasın. Başarı da başarısızlık da senin eserin olacak. Hayır demek aslında senin en büyük meziyetin olacak... Evet demek işin en kolayı ...
Asıl konu hayır dediğin şeylerin sana neyi getirip, neyi götüreceği... İşte hayır kelimesi ile zamanın sana kazandırdıkları arasında kendine vereceğin en büyük ödül sensin aslında…
Kendine bir bardak kahve ısmarlamak ve kendin için ayırdığın zamanın tadına varmak. Bir kaç satır yazıp ya da yarım saat bir müzik dinlemek ama hepsini kendin için yapmak… Kendini değerli hissetmek ve bu zaman içersinde kendin için yaptığın şeylerin tadına varmak... Unutma yitirdiğin zaman geri gelmeyecek, yitirdiğin zamanları telafi etmek sizlerin elinde. Bugünden başlayın zamanı yitirmeden, kendinize vakit ayırın ve gerektiğinde hayır demeye de başlayın. Geç olmadan…
Zamansız Dil Gibi Olduk...
İnsanın gülüşünü almaya hakkı olmayanlar
Bir çırpıda yüzündeki tebessümü sana borçlu kılıyorlar
Ne kaldı ki umurumuzda olan
Acının sonunda olsa da pişmanlık hiç bir zaman bitmeyen sancı olup bedenini yakıp kavuruyor.
Değişti şarkılar, dizeler daha çok neler neler…
Doğru zamanda gelen yanlış yüzler…
Yaşamak dedikleri şey, aldı bizi şekilden şekle soktu.
Zamanlı zamansız yaşadık her şeyi,
Bir bardak suya hasret bırakan dil gibi olduk...
Sevgili okurlarım doğru zamanlarda, güzelliklere çıksın yolunuz...
Sevgiyle…
