Hayatta her şey söze dökülmez. Bazen kelimeler kifayetsiz kalır, bazen de fazlalık. İşte tam da o anlarda devreye bakışlar girer. Çünkü gözler, insanın kalbine açılan en gerçek penceredir. Bir bakış, bir ömrün özeti olabilir. Bir bakış, yüreğin bütün yaralarını anlatabilir.
Kimi zaman susarsınız, ama gözleriniz sizin yerinize konuşur. O bakışlarda güven, umut, sevgi ya da hüzün gizlidir. Bir çift göz, en keskin kalemden daha ince yazar gerçeği. Düşünün; kendine güvenmeyen insanın bakışı da ürkektir. Söylediği söz ne kadar güçlü görünse de o bakış, içindeki boşluğu ele verir.
Oysa kendine güvenen insanın bakışında bir başka derinlik vardır. Emin adımlarla yürüyen kişi, kelimelerden çok bakışlarıyla ikna eder çevresini. Çünkü güven, önce içeriden başlar. Kendi özüne, kendi doğrularına, kendi kalbine inanırsan; bu inanç bakışlarına yansır.
Hayat, bazen fırtınalı, bazen de çetin geçer. İnsan, başını öne eğdiğinde değil, gözlerini ufka diktiğinde güçlüdür. Kendine güvenen, her şartta dimdik durur. Bakışlarındaki kararlılık, başkalarına da umut ve cesaret verir.
Unutma: Kelimeler biter, ama bakışların dili asla tükenmez. Çünkü bakış, en yalın haliyle insanın aynasıdır.
