Yanar gönüllerde sönmez bir ateş,
Hüseyin diye ağlar her bir sinem.
Nasıl dayanacak zulme bu kardeş
Yanan sendin, ağlayan biz değildik.
Bizdik bizden geçen Arş-ı Âlâda,
Can verdik Hüseyin için meydanda
Her Muharrem, saklanır gözyaşında,
Kerbela’yı unutan biz değildik.
Her damla kanında bir destan yatar,
Zulme karşı dimdik duranlar yeter
Kerbela çölüne hüzünler çöker
Susuz kalan sen, susan biz değildik.
Her Muharrem matem, gönül Kerbelâ,
Her sine yanar, titrer Arş-ı Âlâ.
Aşkla dökülür her söz, her bir selâ,
Aşkınla yandık, tüten biz değildik.
Susayan dudağın bizde yaradır,
Kerbela çölünde her taş karadır.
Zulme boyun eğen her can haramdır,
Eğilen baş, kırılan biz değildik.
Bir damla suyu gözyaşına kattık,
Her Muharrem yeniden yanıp yattık.
Aşkın yolunda canımızı sattık,
Unutanlar, dönenler biz değildik.
Sinemize kor düşer her bir sene
Kerbela çölünde kalan her tane.
O sancak düşmez, dalgalanır yine
Yıkılan yoldan dönen, biz değildik.
