"Güzel Gülüşlü Bir Adamdı Ferdi Zeyrek"
Şehre değer katanlar, yüreklerde yaşar.
İzmir’de yaşıyorum. Manisa’yı karış karış bilmem belki ama bazı insanlar vardır ki şehirlerin ötesinde iz bırakırlar. Ferdi Zeyrek, benim için o isimlerden biriydi. Yüz yüze birkaç kez denk geldik. Çok uzun konuşmadık, ama göz göze geldiğinizde kalbinin derinliğini hissedebileceğiniz nadir insanlardan biriydi.
Manisa’da yaşanan o büyük acı, sadece bir şehrin değil, bir bölgenin, bir ülkenin yüreğini sızlattı. Elektrik çarpması sonucu aramızdan ayrıldığı haberini aldığımda önce sessiz kaldım. Sonra sosyal medyada, televizyon ekranlarında, sokaklarda, Manisa’da onu uğurlamaya giden insanların sel gibi akan kalabalığını gördüm. O zaman anladım; Ferdi Başkan sadece görevini yapan biri değilmiş, kalplere dokunan bir yürekmiş.
Siyasetin dili çoğu zaman serttir, mesafelidir. Ama Ferdi Zeyrek bu dili insana yaklaştıran, güler yüzüyle yumuşatan bir başkandı. Gösterişten uzak duruşu, halkla iç içe hâli, en önemlisi de insanlara değer veren bakışı onu farklı kılıyordu. Onunla tanışıklığım derin değildi ama bir iz bıraktı bende. Ve sanırım onu tanıyan herkesin kalbinde başka bir hikâye, başka bir iz var.
Manisa sokaklarında on binlerce insan onun ardından yürüdü. Sessizce, gözyaşıyla, dua ile… Çünkü bazı vedalar sadece ölümle değil, sevgiyle büyür. Ferdi Başkan’ın vedası da öyle oldu. Anlatılanlar, gözyaşları, dualar hep bir şeyi söylüyordu: “İyi ki vardı.”
Ben, bu satırları bir köşe yazarı olarak değil, bir insan olarak yazıyorum. Tanıklığım kısıtlı belki, ama hissiyatım sonsuz. Bu topraklara güzellik katan, halka hizmeti gönül işi olarak gören böyle yüreklerin yeri kolay dolmaz.
Ferdi Zeyrek, bu dünyaya bir tebessüm bıraktı. Ardından koşulsuz sevgi bıraktı. Ve bizlere de onun gibi yaşamanın, insan gibi kalmanın, samimi olmanın önemini bir kez daha hatırlattı.
Ruhun şad olsun güzel yürekli başkan.
Adını sevgiyle, yüzünü tebessümle anacağız.
