Kız çocuklarına “hayır” diyemediğimiz her an, aslında verdiğimiz tüm “evet”lerin kıymetini azaltıyoruz. Sevgiyle büyütmek başka, sınır koymak bambaşkadır. Çünkü sevgi, ölçüsüzlükle değil, dengeyle anlam bulur. Her “hayır”, onların hayatta duruş kazanmasına, irade sahibi olmasına, öz saygı geliştirmesine katkıdır.
Anneler… Sizler birer kültür taşıyıcısısınız. Yalnızca yemek tariflerini, gelenekleri, duaları değil; karakteri, terbiyeyi, ölçüyü ve onuru da kız çocuklarınıza miras bırakırsınız. Siz nasıl davrandıysanız, onlar da bir gün öyle davranacaklar.
Unutmayın, kız çocukları topluma yön veren, kültürün taşıyıcısı olan sessiz hazine gibidir. Onlara verilen her değer, toplumun geleceğine atılmış bir imzadır. Ama o değerin temeli, sadece sevgiden değil; sınır, disiplin ve duruştan da geçer.
Kızına “hayır” diyemeyen anne, bir gün kendine “neden” diye sormak zorunda kalır.
Ve işte o zaman, fark eder ki; en büyük sevgi bazen “hayır” diyebilmektir.
