Hayatta her şey, olması gereken yere düşerse güzelleşir. Gül, toprağıyla buluştuğunda kokusunu verir; ama rüzgârın savurduğu bir gül yaprağı, ne kadar güzel olursa olsun zamanla solar, kül olur.
İnsan da böyledir… Layık olduğu yerde, doğru insanlarla, doğru amaçlarla buluştuğunda hayatın anlamı derinleşir. Kendini yanlış yerlerde, yanlış insanlara anlatmaya çalıştığında ise özünden uzaklaşır. Kimi zaman kırılır, kimi zaman küser, kimi zaman da kendini kaybeder.
Oysa gerçek şudur; Her can, her yürek kendi toprağında yeşerir. Zorla bir yerde tutulan gül, ne kadar sulansa da açmaz. Güzelliğini, kokusunu, rengini ancak hak ettiği yerde bulur.
Unutma;
Layık olduğu yere düşen gül, düşmeyen kül olur.
Sen yerini bil, değerini bil, hakikatten ayrılma.
